یه وقتی میرسه که ادم عوض میشه وهمه چیزرو جور دیگه میبینه اونوقت ،هرمرگی جزئی از همه مرگهاس وهر تحملی جزئی از همه تحملها.تولد ومرگ دو جزئی از یک چیز،ودر این موقع دیگه آدم خودش رو تنها حس نمیکنه در این موقع تحمل بدبختیها خیلی سخت نیست.چونکه هر بدبختی جزئی از همه بدبختیهاست.