خداوند...شب قدر ...قران ...

شب های قدر، اوج پر گشودن در فضای نیایش و بندگی و نهایت شكوفایی رحمت الهی بر بندگان است.

شب های قدر، ساعت پذیرایی از مهمانانِ بزم حضور است. در شب های قدر، رو به آینه محاسبه می نشینیم و چهره جان را بی غبار می بینیم و با باران اشك، دل را در سحر رحمت و مغفرت، شست و شو می دهیم.

شب های قدر، شب های گشودن سفره دل و ریختن اشك نیاز و فصل گریستن در آستان آفریدگار بخشاینده است.

در این شب ها باید تقدیر خویش را رقم بزنی و خویشتنِ جدید را با قلم توبه و جوهر اشك ترسیم كنی.

قدر، باران رحمتی است كه در جویبارِ هر فرد و هر جمع، به اندازه او جاری می شود. شخصیت افراد به گونه ای شكل گرفته كه بعضی از آنان، توان پذیرش جریان رودی بیكران از رحمت و بركتِ قدر را دارند و برخی دیگر، این زمینه را ندارند. حقیقت شب های قدر، از نوع حقایق قرآنی است.

شب های قدر شب های احیای خویش است با دم مسیحایی دعا و شبی است كه برای آنكه تقدیر خویش را رقم بزنی و خویشتن جدید خود را با قلم توبه و جوهر اشك ترسیم كنی باید قدر خویش را بشناسی و از لحظه لحظه آن در فضای نیایش و بندگی و عبادت نهایت استفاده را بكنی.

*********************

ای صورت تو ماه تر از ماه شب قدر ماه تک و تنها شده با چاه شب قدر!

تو سوره ی قدری و من از قدر شناسان با بغض، تو را خوانده ام ای شاه شب قدر

من آدمی از جنس جنون جنس گناهم آورده مرا عشق تو در راه شب قدر

بین من و تو هست جناسی و تضادی تو کوه شب قدری و من کاه شب قدر

تا باز شود یک گره از کار خرابم تا صبح زدم مشت به درگاه شب قدر

باید که شبانگاه در خانه گشایی بر قافله ی مردم خود خواه شب قدر

تو کار جهان ساختی از آه دل من من قافیه ها ساختم از آه شب قدر

می ترسم از آن که بشود صبح و ببینم تو رفته ای از شهر به همراه شب قدر

و کنون وقت دعاست

وقت شکر از کرم و لطف خداست

وقت عاشق شدن و مهر و صفاست

وقت امید بر قلم عفو خداست

التماس دعا