طعنه به طعنه می گن و خسته نمیشن آدما با اینهمه زخم زبون مثل اتیشن آدما عروسی تو با کیه که من خبردار شدم کی اومد و چی گفت که من پیش چشات خوار شدم روز عروسی تو و عزا گرفتن منه تو شادی و ببین که غم چه جور دلم رو می شکنه خیال نمی کردم که بی خیال من بشی اما تو بی خیالی و محال مال من بشی منتظرم نموندی تو ازدواج کردی آتیش زدی به هستیم عشق و حراج کردی مرده خنده هات و به خاک غم سپردی رفتی و این قمار و از من ساده بردی روا نبود که اینجوری از دل تو جا بمونم روا نبود با اینهمه تنهایی تنها بمونم حیف دلم که پیش تو موند و به هیچکی دل نبست حیف دل صبور من که عاشقت بوده و هست