شبانی

به تازگی این شعر مرا به همراه چند شعر دیگر از من و دیگران آوازخوان شهیر تاجیکستان استاد دولتمند خالف با موسیقی تاجیکی و لحن دلنشین تاجیکانه خوانده اند:

دلم را چون انارى کاش یک شب دانه مى کردم

به دریا مىزدم در باد و آتش خانه مى کردم

چه مى شدآه اى موساى من، من هم شبان بودم

تمام روز وشب زلف خدا را شانه مى کردم

نه از ترسخدا، از ترس این مردم به محرابم

اگر مى شدهمه محراب را میخانه مى کردم

اگر مى شدبه افسانه شبى رنگ حقیقت زد

حقیقت رااگر مى شد شبى افسانه مى کردم

چه مستى هاکه هر شب در سر شوریده مى افتاد

چه بازى هاکه هر شب با دل دیوانه مى کردم

یقین دارمسرانجام من از این خوبتر مى شد

اگر از مرگهم چون زندگى پروا نمى کردم

سرم را مثلسیبى سرخ صبحى چیده بودم کاش

دلم را چونانارى کاش یک شب دانه مى کردم