یه شعر (2)

تمام آرزو هایم زمانی سبز میگردد

که تو یک شب بگویی دوستم داری تو می دانم

غروب آخر شعرم پر از آرامش و رویاست

و من امشب قسم خوردم تو را هرگز نرنجانم

به جان هرچه عاشق در این دنیای پر غوغاست

قدم بگذار روی تکه های قلب ویرانم

بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد

دعا کن بعد دیدار تو باشد

وقت پایانم!!!

+این شعرم از همون دفتر خاطراته...