كجاست حســـــن(ع) و كجاست حســــــین(ع) و كجایند فرزندان حســــــــین(ع)

       بسم الله الرحمن الرحیم

روزگار غریبی است ... بهار است و اشك آسمان بر دل بی تاب زمین می چكد و در این هیاهوی شیاطین، برق امید ظهــــور است كه دل ناآرام زمین و آسمان را از متلاشی شدن حفظ كرده است، ای بهار دلهای مشتاقان، ای بهار زمین و آسمان بیا كه عقربه های ملتهب انتظار ثانیه شماری می كنند تا بهار آمدنت را جشن بگیرند.

گوش  كنید، این صدای كبوترهای  اشتیاق است كه عاشقانه  بر گرد گنبدهای نور میگردند و در انتظار وصال، نام مقدس مهــــــدی(عج) را زمزمه می كنند.

باید كه اشكها جاری گردد و ناله سر داده شود و شیون ها بلند گردد و فریاد كنندگان فریاد كنند كه كجاست حســـــن(ع) و كجاست حســــــین(ع) و كجایند فرزندان حســــــــین(ع) كه صالحند یكی پس از دیگری و راستگویند یكی پس از دیگری، كجایند آنان كه راه مستقیم نجاتند؟ كجایند آنان كه خوبانند یكی پس از دیگری؟ كجایند خورشیدهای درخشان؟ كجایند ماه های تابان؟ كجایند ستارگان فروزان؟ كجایند پرچمهای دین وپایه های علم؟ كجاست حضرت بقیه الله كه از عترت پیامبر(ص) است؟

ای صاحب صبر عظیم، ابا صالح المهدی ! تنها نور هدایت شماست كه می تواند راهگشای این تنگنای تاریك گردد. كام تشنه زمین و چشمهای بی تاب خلق الله چشم امید به صاحب صبر عظیم دوخته اند تا با عنایتی لب به لبیكشان گشایند، برخیزید و آماده گردید كه فریاد هل من ناصر حســـین(ع) این بار بر زبان مقدس فرزندش مهــــدی(عج) جاری است.

 تا آن بنای عظیم  لحظاتی بیش نمانده  اما هنوز عده ای از اهل زمین در بهت انتظار به خواب رفته اند، اكنون این یادگار پیامبر(ص) است كه شما را می خواند، به یاری حضرتش بشتابید و دستها و قلبها را به سوی درگاه پر نعمت الهی بلند كنید خداوند خود فرموده است بخوانید مرا تا استجابت كنم شما را.

هر آنگاه ظاهر شوی همه انگشت حیرت به دندان می گزند وبا تعجب می گویند كه تو را پیش از این هم دیده اند وراست می گویند چرا كه تو در میان مایی، زیرا امام مایی...

ای قبله هر قافله، مهـــدی جان! به آن سجود سبز عشق حسینی بیا كه دلها را خزان گرفته و زمین را سوز و آسمان را اندوه.

جمعه كه از راه می رسد، صاحبدلان دل از دست می دهند و قرار از كف می نهند و قافله دلهای بی قرار، روی به قبله می نمایند و در انتظار شنیدن بانگ انا المهــــدی ات سر به سجده نیاز میگزارند.