استعمار اندیشه

سابق بر این استثمار و به بردگی گرفتن منابع یک ملتمنحصر در یک روش خاص و مشخص بود. حمله نظامی، اشغال سرزمین، به یغما بردن منابعاولیه و استفاده از بازار آن برای فروش محصولات. در نهایت نیز ایجاد تفرقه و عقبنگه داشتن آن ملت برای جلوگیری از استقلال. این متود مدت های طولانی توسطابراستعمارگران جهان اجرا می شد و حتی برای این منظور وزارتخانه مستعمرات نیزتاسیس کرده بودند و برای دفاع از مستعمرات خود جنگ جهانی نیز به راه می انداختند وبعضا اففتخار می کردند که آفتاب هیچ گاه از تابیدن بر مستعمراتشان دریغ نمی کند.

اما این روش به شدت پرهزینه بود و ملت ها یکی پس ازدیگری اعلام استقلال می کردند. متود دیگر برای تامین منافع استثمارگران، گماشتن یکنیروی وابسته در راس حکومت ها بود تا با اندک حمایتی از او راه غارت را بر خود بازکنند. بدین ترتیب زمینه ایجاد دو بلوک شرق و غرب در جهان فراهم شد. اما انقلاب هاو استقلال طلبی ها از جمله حوادث اخیر در منطقه این متود را نیز ابطال کرد.

جدیدترین روش استعمار آن چیزی است که اکنون به نامجنگ یا تهدید نرم شناخته می شود. در این روش باید کاری کرد که ملت های مورد نظراقداماتی انجام دهند که منافع استعمار را تامین کند. در واقع سربازان این جنگ، مردمهمان کشوری هستند که جنگ بر ضد انها انجام می شود. پس هدف تغییر رفتار است که پیشنیاز آن تغییر در عقاید ملت ها است. مجموعه رفتار های جامعه را می توان به عنوان سبک زندگی یا life style نامید. تبلیغ American life style و مولفه های فکری آن در این مسئله دارای اهمیت هستند. اومانیسم ویا خداانگاری انسان سرچشمه همه تفکرات غرب است. در بارش سنگینی که توسط ماشین تبلیغاتی غرب انجاممی شود، مبانی فکری منبعث از آن، که می توان به سکولاریسم، کاپیتالیسم، لیبرالیسم،پلورالیسم و پوزیتیویسم اشاره کرد، تبلیغ می شود. در صورت تثبیت این مبانی، شاخههایی که از این تنه ها خارج می شود نیز مورد پسند ملت مورد هجوم قرار خواهد گرفت. بنیان تهاجم در جنگ نرم در واقع تبلیغ این ارکانو شبهه در مبانی فکری ملت مورد هجوم است و ناهنجاری های اجتماعی که ممکن است بعضابا خود جنگ نرم اشتباه گرفته شود، تنها مظاهر این نبرد هستند.