دلتنگی

دوش اگهی زیار سفر کرده دادباد

من نیز دل بباد دهم هرچه باد باد

خوب که با خودم فکر میکنم میبینم همه ما تنهاییم

تنهایی با هامون عجین شده شاید خیلی ها که تو روزمرگی غرق شدن متوجه نشن اما اونایی که حواسشون به گذر عمرشونه اینو خوب میفهمن اره این یه حقیقت تلخه

هممون تنهاییم بی برو برگرد!

به نظر  م سخن حافظ اینجا به جاست که میگه:

پدرم روضه رضوان به دوگندم بفروخت

من چرا ملک جهان را بجوی نفروشم

فقط اینومیتونم بگم که:

سخت نگیر درست میشه!