آنچه مهم است این است که توسعه و رونق صنایع با یک ابزار میسر نمی شود بخصوص بخش کشاورزی که به دلیل بهره وری پایین و داشتن ریسک های خارج از کنترل همواره به چندین ابزار حمایتی در کنار اعطای تسهیلات ارزان قیمت احتیاج دارد. در کشورهای پیشرفته بیش از ۱۰ نوع ابزار حمایتی متناسب با محصول تولیدی برای توسعه وپیشرفت بخش کشاورزی در اختیار می گیرند. بنابراین موتور محرک سرمایه گذاری بخش خصوصی در کشاورزی همان پشتیبانی سرمایه گذاری های زیربنایی دولت است. همچنین افزایش هدفمند میزان تسهیلات سرمایه ای بانک ها بویژه از نوع ارزان قیمت می تواند موجب بهبود سرمایه گذاری در بخش کشاورزی باشد. سهم سرمایه گذاری بخش کشاورزی از کل سرمایه گذاری های صورت گرفته در کشور ، متناسب با توانایی ها و نقش محوری آن در اقتصاد ملی نیست ونیاز بخش را تامین نمی کند؛ این مقال برآن است به بررسی این موضوع بپردازدودر پایان راهکارهای توسعه سرمایه گذاری داخلی و جذب سرمایه های خارجی را در قالبی متناسب با شرائط بومی کشورمان ارائه نماید تااز این گذر به تصمیم سازان و تصمیم گیران یاری نماید.