*خداحافظ نوشتن کار من نیست

Hazin bir siyaha boyandı

ابر ها آسمان رو با رنگ سیاه غم انگیزی نقاشی کردند

İkimize ağlar bu nazlı yağmurlar

برای ما این باران های نازنین گریه می کنند

Umudum azaldı, geçiyor zamanlar

با گذشت زمان امیدم داره از بین میره

Ayrılık efendi, kulu biz aşıklar

جدایی ارباب ما بندگان عاشق شد

Ellerin avcumda soldu

دستانت در دستانم کم رنگ شد

Yaralı bir ürkek kuştu
 مثل پرنده محجوب زخمیی که

Biten bir aşktan çırpınıp uçtu

با پایان عشقی در خود لرزید و پرواز کرد

“Yolun açık olsun” demek isterdim

” خدا به همراهت, ارزوم بود که این رو بگم (وقتی جدا میشدی

Boğazım düğümlü, sözlerim kayıp

لبم باز نشد ، حرفم گم شده

Bir daha ömrümce kimseyi sevmem
 
در زندگیم کسی دیگه رو دوست نخواهم داشت

Çünkü bu bedende yüreğim kayıp

برای اینکه در این بدن قلبم گم شده

Beyaz ceetlerden inecek melekler

فرشتگان از بهشت های سفید خواهند امد

Seni korur onlar; dualar, dilekler

تا مراقب تو با دعا ها و ارزوهاشون باشند

Bense bu sevdanın uzak gurbetinde
 
من هم در سرزمین دور دست غربت زده این عشق

Savrulurum her gün senin hasretinle

هر روز با ارزو و اشتیاق تو خواهم بیهوده گشت